در باب فدک اگر مخالفین ایراد کنند که «از لحاظ موازین قضای مدعای حضرت صدیقه طاهره علیها السلام ثابت نشد با عنایت به اینکه امیرالمومنین علیه السلام در قضیه ادعای امیرالمومنین علیه السلام بر زره نیز به لحاظ فقد دلیل در محکمه قاضی که خودشان گمارده بودند ملاحظه شأن امیرالمومنین علیه السلام و عصمت ایشان را نکرد» چه پاسخی می توان داد؟
آیا احادیث «امان» عقلاً صحیح است؟ چرا با وجود امام علیه السلام، شاهد بلایاى ارضى و سماوى هستیم؟
س. از خطيبى شنيدهام كه حضرت على علیه السلام از شهادت خود در روز بيست و يكم رمضان به وسيله «ابنملجم» ـ عليه اللعنة ـ آگاهى داشته است. چرا علاج واقعه را قبل از وقوع نكردند با وجود آنكه قرآن فرموده: (لَا تُلْقُوا بِأَيْدِيكُمْ إِلَى التَّهْلُكَةِ)؟
اگر علماى اهل سنت یقین داشته باشند که حضرت محمد صلی الله علیه و آله و سلم از طرف خداوند در روز غدیر على علیه السلام را به امامت منصوب کردند و انکار بکنند؛ آیا این ردّ خدا و پیغمبر نیست، و آیا این ارتداد نمى باشد؟
امامت به انتصاب است یا انتخاب؟ چرا امامان بعد از حضرت ابى عبدالله الحسین علیه السلام از اولاد آن حضرت برگزیده شدند و از فرزندان حضرت امام حسن مجتبى علیه السلام کسى به این مقام رفیع برگزیده نشد؟ و آیا اگر از حضرت زهرا علیها السلام پسرى دیگر باقى مى ماند به امامت نمى رسید؟
چرا در حدیث شریف غدیر، خلافت و جانشینى امیرالمومنین على علیه السلام به لفظ «خلیفه» عنوان نشده است تا ایراداتى که در دلالت ولى و مولى بر ولایت و زعامت و زمامدارى امور شده است ـ اگرچه غیر وارد باشد ـ مطرح نشود؟
آیا انتخاب پیامبر به پیامبرى، اکتسابى بوده یا انتصابى و یا اینکه هر دو قضیه را شامل مى شود؟ و یا اینکه چرا زید یا عمرو پیامبر نشده درحالى که آنها هم انسان بوده اند و مى توانستند به کسب مقام معنوى نایل آیند؟
حضرت آیت الله العظمی صافی گلپایگانی قدس سره، در بیانات خویش که بخشی از آن به خدمت شما ارائه گردیده است؛ نصوص صریحه ای را از قرآن و روایات بر ولایت و خلافت بلافصل امیر المومنین امام علی علیه السلام بیان داشته اند.
در این پیام که حضرت آیت الله العظمی صافی گلپایگانی قدس سره سالهای گذشته برای برگزار کنندگان همایش غدیر ارسال کرده بودند، ضمن تاکید بر ضروری بودن این همایش ها و جشن ها برای شناساندن غدیر و تبلیغ و نشر رسالت غدیر، استمرار غدیر را در ولایت امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف دانستند.