آیا کسانى که در سنّ جوانى و یا در کودکى در حادثه هاى مختلفى جان خود را از دست مى دهند، این همان تقدیرات الهى است؟ (بعضى مردم مى گویند: هر کس در کودکى و یا جوانى مى میرد، پدر، مادرش و یا خودش گنهکار مى باشند.)
با اینکه خداوند از ازل می دانست که از مردم کارهای خلاف سر می زند، چگونه آنها را مجازات می کند؟
چرا خدا جهان را به وجود آورده است؟ انسان برای چه آفریده شده و هدف از آفرینش او چیست؟ ما معتقدیم خدا انسان ها را برای امتحان آفریده است، آیا خدا نمی دانست که هر کدام از آنها چه کاره خواهد شد تا نیازی به خلقت باشد؟
خداوند، همه انسان ها را با فطرتى پاک آفریده است. پس چگونه است که گاهى انسان هاى بدى را مى بینیم؟ چرا انسانى که خوب آفریده شده از اوّل بد مى شود؟
حضرت علی علیه السلام در پاسخ مردى که به تمسخر پرسیده بود، به «عمر سعد» اشاره کرد خبر داده بودند که: فرزند تو قاتل پسر من، حسین علیه السلام است. با توجه به این نکته و عطف به اینکه سرنوشت این فرد و امثال او از قبل تعیین شده بوده، نقش «اختیار» را تشریح فرمایید.
بحث کلى ما درباره خداست و مهم ترین بخش آن بحث از اراده خداست. من درباره آن چیزهاى مختلفى شنیده ام؛ اما مى خواهم نظر جامع شما را هم بدانم. بدانم که اراده خدا کجاى این عالم هستى است؟ کجاى زندگى و آینده انسان است؟ اراده خدا با اراده انسان چه ارتباطى دارد؟
با اینکه بیشتر مردم اهل جهنم هستند خلقت انسان و عالم تکلیف براى چیست؟
آیا علم خداوند و انبیا و ائمّه علیهم السلام، موجب سلب اختیار مردم در انجام کارها نیست؟
آیا در انجام کارها مستغنى از اراده خدا هستیم و به اراده و اختیار خود کار مى کنیم؟
چرا وقتى مى خواهیم کارى را انجام دهیم، «ان شاءالله» مى گوییم؟ مگر خداوند خوبى بنده اش را نمى خواهد؟ فلسفه این گفتار چیست؟